Herbeleven van wat toen was en wat nu is: het ASK-theater anno 2019. 

Peter Dijkhuis (64) speelde jaren mee met de voorstellingen van het ASK-theater. Verschillende grote rollen mocht hij vertolken en nog altijd kijkt hij hier met veel plezier op terug.  

In de jaren ’80 begon Peter als leerkracht aan de Wijngaard op school. Hier kwam hij in aanraking met Nico van Kempen, toenmalig bestuurslid van het ASK-theater. “Bijna iedereen die toen meespeelde kwam uit het onderwijs. Eerder waren het vooral de leerkrachten uit het openbaar onderwijs, maar toentertijd ontstond er steeds meer een mengeling. Ik kwam zelf uit het protestants-christelijke onderwijs”, aldus Peter.  

Tegenwoordig zijn alle stichtingen uit Apeldoorn vertegenwoordigd binnen het ASK-theater. De meeste leerkrachten binnen het ASK-theater komen nog steeds bij Leerplein055 (openbaar onderwijs) vandaan. Toch zijn er ook verschillende leerkrachten vanuit het PCBO en de Veluwse Onderwijsgroep op het toneel te zien. Volgens Peter geeft het een extra kick als je als leerkracht meespeelt bij het ASK-theater: “Vroeger was het een gewoonte dat alle leerkrachten die meespeelden tussen de middag gauw even langs school gingen. In kostuum en al gingen we dan de auto in. Op school gingen we dan de sfeer aanwakkeren voorafgaand aan het bezoek aan het theater. 

In de 17 jaar dat Peter meespeelde in de voorstellingen van het ASK-theater heeft hij mooie rollen mogen spelen. Peter vertelt: “Ik wist vaak wel wat voor rol ik kreeg. In die tijd wist ik van mezelf wel dat ik wel aardig toneel kon spelen, dus dan kreeg ik toch altijd wel een rol. Hans van Bon zei wel altijd: ‘hoofdrollen bestaan niet, dragende rollen zijn er wel’. Als grote ben je natuurlijk wel meer op toneel te zien, maar je kunt ook kleine rollen hebben die wel dragend zijn voor het stuk”.  

Naast dat Peter graag op het podium te vinden was, zat hij ook in het bestuur. “In de beginjaren dat ik bij het ASK zat, waren het ASK-toneel en de ASK-intocht nog één geheel. De kinderen kwamen dan naar het theater en bezochten daar de Sint. De jongsten gingen naar de Sint en de oudere kinderen bezochten de voorstelling van het ASK-toneel. De omvang van de organisatie was dan ook erg groot. Voor mij lag het plezier vooral bij het spelen en hier wilde ik mij mee bezig houden.” De combinatie van beide ‘ingrediënten’ voor dit Sinterklaasfeest zorgde ervoor dat Peter na verloop van tijd uit het bestuur stapte. Inmiddels zijn het ASK-theater en de ASK-intocht apart van elkaar verder gegaan.  

Na twee keer Sweeney ToddPinocchio, De Snoepwinkel van Zevensloten, De Club van Lelijke Kinderen, De Heksen, Alleen op de Wereld, Schat van de Farao, De Tovenaar van Oz en nog een aantal hoogtepunten, besloot Peter te stoppen met spelen. “Aan mijn jaren bij het ASK-theater heb ik nog altijd mooie herinneringen. Zo stond ik bij ‘De Heksen’ samen met Christian Kluft in de keuken en bij ‘Pinocchio’ mochten er 2 leerlingen van mijn school meespelen. Ik werkte toen nog op de Ark en vroeg Dennis Grefhorst en Diederik Smit of zij het leuk zouden vinden om mee te spelen in de voorstelling. Zodoende hebben zij zichzelf opgegeven en zijn ze allebei bij het ASK-theater gekomen. Dat Dennis na al die jaren nog steeds bij het ASK-theater op het toneel staat, is fantastisch”, aldus Peter. 

Wat het ASK-theater zo bijzonder maaktDat vertelt Peter alsof hij nooit is weggeweest: De repetities begonnen al in maart. Alleen in de vakanties repeteerden we niet, maar zo ontstond er door het jaar heen een hechte band. Als je ’s morgens om half 7 in de grime moest en ’s avonds om half 11 pas weer naar huis ging, besefte je vaak even dat je de hele dag geleefd werd. Ik heb weleens gezegd dat als er een bom op Apeldoorn zou vallen, ik er geen benul van zou hebben. Je krijgt in die week niets mee van wat er buiten het theater gebeurt. Dat gevoel kan je alleen begrijpen als je het zelf een keer mee hebt gemaakt. Op de donderdagavond in de theaterweek werd het ASK-jaar al een beetje afgesloten. Met nog één voorstelling in het verschiet gingen we die avond uit eten en zongen we samen volksliedjes. Heleen de Bruin nam dan haar accordeon mee en liedbundels werden uitgedeeld. Echtgenoten en familieleden waren welkom en onder genot van een drankje zongen we de hele avond. Tranen vloeiden dan als je na zo’n week weer uit elkaar ging, zo was dat. Dan kwam ik thuis en lag ik doodmoe op de bank, net een zwart gat na zo’n intensieve week.”  

Afgelopen jaar heb je de voorstelling weer bezocht. Hoe was dat na al die jaren weer? “Toen ik stopte met spelen bezocht ik als leerkracht ieder jaar de voorstelling nog. Ik was directeur bij de Fakkel en ging vaak mee omdat het hartstikke leuk was maar ook als begeleiding. Dan liep ik naderhand nog weleens de coulissen in om even de sfeer te proeven en iedereen gedag te zeggen. Na mijn pensioen is het wat verwaterd, maar dit jaar ben ik weer gegaan met mijn kleindochter. In het publiek zag ik ook Rita en Paul zitten. Zij komen echt ieder jaar en Rita zat toentertijd ook in het bestuur. Zij zijn de grondleggers van het ASK zoals ik ze ken vanuit de jaren ’70: zij leefden voor het ASK-theater. 

Door de jaren heen is er binnen het ASK-theater veel veranderd. Wanneer ik vraag wat de grootste verandering is, antwoord Peter zonder twijfel: “Het zingen. De kwaliteit van het geluid was toen nog minder. Je had toen hele sterke spelers en er werd nog veel minder gezongen. Er waren er maar een paar met een loopmicrofoon en de rest moest het doen met een vaste microfoon. Later kregen steeds meer spelers een microfoon. Zelf vind ik ook dat het zingen tegenwoordig van betere kwaliteit is. Daarnaast was het vroeger voor de kinderen echt een uitje om naar de Schouwburg te gaan. Nu is dat voor veel kinderen nog steeds iets nieuws, maar zien ze al veel meer van de wereld voordat ze in het theater komen. Het is mooi dat het ASK-theater nog steeds als doel heeft om kinderen met theater in aanraking te laten komen. 

Naam: Peter Dijkhuis
Leeftijd: 64
In aanraking gekomen met het ASK-theaterLeerkracht basisonderwijs
Beste rolSweeney Todd
Beste herinnering aan het ASK-theater: Hoe wij met elkaar omgingen als spelersgroep en bestuur. De hechte band die we hadden is voor mij het leukste van alles. Het toneelspelen was heel leuk, maar die week samen was het mooiste van allemaal! 
Welke voorstelling zou het ASK-theater (nog) eens moeten spelen? Iets van Annie M.G. Schmidt. Ik denk dat dat een keer een heel andere invalshoek is. Er zijn genoeg jeugdschrijvers met hele mooie boeken waar je hele mooie voorstellingen van kunt maken. Soms moet je lef tonen een stuk te spelen. Je moet de kunst tonen het te doen. Wel moet het natuurlijk passend zijn bij de doelgroep.
Het ASK-theater in het kort: Onmisbaar binnen Apeldoorn. Ik vind het typisch een Apeldoornse traditie. Het is nergens in het land zo groots als hier, dat mag en kan niet verdwijnen. Ook de verhalen van de oud traditie van vroeger mogen niet vergeten worden. Deze mensen hebben het ASK-theater opgebouwd en van daaruit heeft het kunnen doorgroeien tot wat het nu is.

Door: Dorien de Haan

Download de kleurplaat met één druk op de knop: Kleurplaat Peter Pan!

Op de koffie bij Meneer de Graaf (82) en dochter Yvonne (56)

In de reeks ‘Op de koffie bij…’ drinken we eens in de zoveel tijd een kop koffie bij ‘iemand’ van het ASK-theater. Een speler, bestuurslid, bezoeker of misschien wel iemand die jaren geleden meegespeeld heeft in een voorstelling van het ASK-theater. Onlangs ging ik ‘Op de koffie bij’ Meneer de Graaf (82) en zijn dochter Yvonne de Graaf (56). Samen bezoeken zij al jaren de voorstellingen van het ASK-theater en dragen zij een bijzonder verhaal met zich mee dat teruggaat tot 1946.

Het is 1946 wanneer Meneer de Graaf voor het eerst in aanraking komt met het ASK-theater. “Net na de oorlog was het ASK-theater voor ons kinderen een fantastisch uitje. Ik zat op de Molenstraatschool, school 20. Een aantal leerkrachten uit het openbaar onderwijs verzorgden toen een kleinschalig toneelstuk in het voormalige Tivoli-gebouw. Daar kregen we na afloop van het toneelstuk chocolademelk, wat verwijst naar de ‘chocola’ in het welbekende ASK-lied. Het was een echte traktatie! Chocolademelk kregen we in de oorlog niet. Toen de bevrijders kwamen, kregen mijn broer en ik wel repen chocola van de Amerikanen waarmee ze de aandacht van mijn zuster probeerden te trekken. Dat we bij het ASK toen chocolademelk kregen, was heel bijzonder.”

Yvonne werkt al 32 jaar bij de Onderwijsinspectie. In de eerste jaren dat zij hier werkte, zat het kantoor van de Onderwijsinspectie nog gevestigd in Apeldoorn. “Met het werk werden we ieder jaar uitgenodigd voor de voorstelling. Toen het kantoor verhuisde, hield dit in eerste instantie op. Door de jaren heen groeide mijn enthousiasme voor het bezoek aan het ASK-theater.” Toch volgde de oplossing al snel. Yvonne meldde zich aan als lid van het ASK-theater en bleef de voorstellingen bezoeken. “Dan was het weer Sinterklaastijd en dan nam ik mijn vader mee naar het theater. Bij hem bracht dit weer herinneringen naar boven en het duurde niet lang of hij werd ook lid van het ASK-theater.

Het bezoek aan het ASK-theater roept bij Meneer de Graaf herinneringen op van lang geleden. Wanneer hij in 1947 in de zesde klas zit, wordt zijn klas gevraagd een bijdrage te leveren aan de voorstelling die het ASK-theater in dat jaar op gaat voeren. “Roodkapje en de Wolf”, aldus meneer de Graaf. “Voor die tijd was het voornamelijk een zenuwachtig gedoe herinner ik mij nog. Iedereen was druk met zijn of haar rol. Ik had niet zo’n grote rol en hoefde maar iets van twee keer op: als wolf. Al die tijd hadden we zonder kostuums geoefend en op de dag van de uitvoering kreeg ik mijn pak voor het eerst aan. Er zat een enorme wolvenkop op, ontzettend benauwd was dat. Maar dat was niet alles, de kop van de wolf bleef maar niet aan mijn kostuum vastzitten. Telkens viel hij eraf met als gevolg dat ze hem maar aan het pak vast hebben genaaid.” Toen ze in de pauze warme chocolademelk kregen was de teleurstelling bij Meneer de Graaf (toen 11 jaar oud) dan ook enorm. “Die kop zat vast en drinken kon ik niet. Nu zou je zeggen dat het niet zo erg zou zijn, maar net na de oorlog was die chocolademelk een fantastische traktatie. Ze beloofden mij wat te bewaren voor na de voorstelling. Helaas gebeurde dit niet en tot op de dag van vandaag ben ik hier nog steeds zeer teleurgesteld over.”

Waar het ASK-theater vroeger koek en speculaas uitdeelde aan de kinderen, kent het nog een andere traditie: het ASK-lied. Tegenwoordig wordt alleen het eerste couplet hiervan nog gezongen bij aanvang van de voorstelling, maar Meneer de Graaf zet direct het derde couplet in. “Ach, dat kan ik nog van A tot Z meezingen. Het is dat mijn stem niet meer meewerkt, maar vroeger kon ik toch aardig zingen. Mijn zus, nu 93, kent het ook nog van vroeger. Ze is inmiddels verhuist naar Lelystad, maar ieder jaar wanneer wij het ASK-theater bezoeken, vertel ik dit nog altijd aan haar. Van afstand leeft ze mee met de traditie die hier al jarenlang standhoudt.”

Op de vraag wat ze de mooiste voorstelling vinden die ze door de jaren heen gezien hebben, komt niet snel een antwoord. “De Snoepwinkel van Zevensloten hebben we twee keer gezien. Dagen na de voorstelling had ik nog de liedjes in mijn hoofd. In de Snoepwinkel van Zevensloten…”, aldus Yvonne. Toch viel ook de 99+2 Dalmatiërs erg in de smaak. “Al die kleintjes verkleed als hondjes. Een ontroerend gezicht en een prachtige show”, vindt Meneer de Graaf. Samen komen ze tot de conclusie dat het ieder jaar weer een enorm feest is om de voorstelling te mogen bezoeken.

Ook Mevrouw de Graaf (77) komt erbij zitten. Samen praten we na over de traditie die het ASK-theater al jaren voortzet. “Het is een traditie geworden waar wij ieder jaar met veel plezier naartoe leven. Mijn vader en ik zijn al jaren lid en hiermee steunen wij het ASK-theater in wat ze doen, want dat vinden wij fantastisch”, aldus Yvonne. Meneer de Graaf gaat verder: “Het is een vast stramien geworden. We genieten er ieder jaar weer van, het is echt een uitje. We wonen op steenworp afstand van het theater en na afloop drinken we thuis altijd nog een kop koffie om na te praten over de voorstelling.”

Als ik tot slot vraag of ze het ASK-theater willen omschrijven in een aantal woorden, wordt er van drie kanten antwoord gegeven. “Vroeger vond ik één van de mooiste dingen dat je jouw meester of juf kon herkennen. Tegenwoordig is het een veel groter spektakel en leven we er ontzettend naartoe. Het zou ontzettend jammer zijn als dit ooit ophoudt te bestaan”, aldus Meneer de Graaf. “Het geeft een zinderend gevoel en je voelt voorafgaand de spanning in de zaal. Wat ik ook zo mooi vind is dat er gedurende de hele week klassen met kinderen voorbijkomen op de fiets, allemaal op weg naar het theater. Het liefst zou ik dan op een krukje voor het raam gaan zitten kijken naar al deze kinderen die een prachtige voorstelling tegemoet fietsen”, aldus Mevrouw de Graaf. Yvonne voegt hier nog aan toe: “Voor ons is het inmiddels nostalgie. Waar het ASK-theater zich steeds verder ontwikkeld en het er ontzettend professioneel uitziet, herinnert het ons ook altijd nog aan vroeger. Dat is wat het ASK-theater zo mooi maakt: het is voor jong en oud”.

Door: Dorien de Haan.

Download de kleurplaat met één druk op de knop: Kleurplaat Arthur!

ASK-theater ‘Apeldoorner van het jaar 2017’!

De spanning werd opgevoerd en de genomineerden kwamen voorbij. Wie o wie zou ‘Apeldoorner van het jaar 2017’ worden? Vereniging Oud Apeldoorn reikte ook dit jaar deze oorkonde weer uit.

Op zaterdag 13 januari 2018 heeft de Vereniging Oud Apeldoorn zoals ieder jaar weer de oorkonde voor ‘Apeldoorner van het jaar’ uitgereikt. Dit jaar ging de oorkonde niet naar één persoon, maar naar onze vereniging: het ASK-theater. Met eens smoes werden we naar scholengemeenschap De Heemgaard gelokt waar Miny van der Zande, voorzitter van Vereniging Oud Apeldoorn, de winnaar bekend maakte. Een fantastische prijs die we van Apeldoorn gekregen hebben en waar we ontzettend trots op zijn!

ASK-theater, och, wat een prachtige tijd!

Kan je het nog herinneren dat je vroeger op de basisschool zat? Kan je nog herinneren dat je met jouw klas naar het ASK-theater ging? Ik wel!  Hoe gaaf zou het zijn om samen met 10.000 andere mensen die tijd nogmaals te beleven?! Inmiddels is het ASK-theater al ruim 115 jaar een begrip in Apeldoorn met musicals rond de sinterklaastijd.

Ervaring

Voor het eerst liep ik als achtjarige een theater binnen. De sfeer in de foyer met de prachtige aankleding: waanzinnig! De immense zaal binnenlopen en je eigen stoel toegewezen krijgen, waarna het wachten is tot het rode doek open gaat. De spanning neemt toe in je buik en dan is daar het moment: de muziek start en voor anderhalf uur lang word je meegevoerd in een humoristisch, spannend en verrassend verhaal.

In die periode heb ik prachtige voorstellingen gezien zoals Peter Pan en Alleen op de Wereld. Wat een indrukken voor een kind, die totaal niet beseft dat het gespeeld wordt door vrijwilligers!

Kom jij ook?

Natuurlijk voel je deze ervaring ook en denk je nostalgisch terug aan die prachtige tijd. Misschien ben je daarom nu vaker terug te vinden in theaters of speel je zelf ook graag toneel. Wie zal het zeggen? Het ASK-theater heeft jou ervaringen meegegeven die jouw theaterinteresse gevormd hebben. Hoe mooi zou het zijn dat je deze gelegde basis nogmaals kan bewonderen in Theater Orpheus. Voel je weer kind in die immense zaal. Laat je meevoeren door de sprookjesachtige decors, opzwepende muziek en het indrukwekkende spel.

Koop nu je kaartje op https://www.ask-theater.nl/winkel/

Wanneer zie ik jou in het theater?

Wie maakt de mooiste kleurplaat?

Wil jij kans maken op een rondleiding achter de schermen én een bezoek aan onze voorstelling? Maak dan van deze kleurplaat een prachtig kunstwerk en stuur hem vóór 23 november op naar: Ridderzwam 181, 7324 CG Apeldoorn.
De winnaars worden bekend gemaakt via Facebook. Zij ontvangen ook bericht per mail. Niet gewonnen? Alle kleurplaten worden tentoongesteld in het theater!

Download hier de kleurplaat: Ali Baba Kleurplaat

Hiep hoi: feest bij het ASK-theater!

Ben jij binnenkort jarig? Of heb je gewoon zin in een feestje met vrienden? Dat kan bij het ASK theater!

Uniek
Thuis lekker taart eten, cadeautjes uitpakken en dan? Je verjaardag vieren op een andere plek is altijd erg leuk, maar waar houden we dit jaar ons feestje? Het zwembad en de bioscoop hebben we al vaker vanbinnen gezien. Iets origineels vinden is dus altijd weer een hele uitdaging. Maar vanaf dit jaar is er een unieke ervaring bij het ASK-theater. Je kan jouw (kinder-)feestje vieren in de schouwburg: hoe gaaf is dat?

Beleef
Op woensdagmiddag heerlijk rustig uit school naar huis, daar je vrienden ontvangen en dan door naar het theater. In de schouwburg word je al opgewacht door de gastvrouwen/gastheren en mag je als eerste de mooiste plekken uitzoeken in de zaal. Na het zien van de voorstelling ‘Ali Baba en de 40 Rovers’ ga je op de foto met de spelers en krijg je hun handtekening. Daarna kan je nog even rustig nagenieten van de prachtige voorstelling onder het genot van een drankje en iets lekkers.

Deze unieke ervaring laat je toch niet voorbijgaan? Voor meer informatie én het reserveren van je kaarten ga je nu snel naar onze webshop!

Zien wij je in het theater?

ASK-theater ontvangt de Zilveren Erepenning van de Gemeente Apeldoorn

Dinsdag 29 november waren Burgemeester John Berends en de wethouders Nathan Stukker, Paul Blokhuis en Johan Kruithof aanwezig bij de middagvoorstelling van Robin Hood en het verdwenen goud. Na afloop van de voorstelling verschenen de heren op het podium en verrasten zij ons met het uitreiken van de Zilveren Erepenning van de Gemeente Apeldoorn namens het college van B&W.

De Erepenning wordt slechts in uitzonderlijke gevallen uitgereikt wanneer je je verdienstelijk maakt voor de stad. Dát maakt de prijs zo bijzonder. Het feit dat de vereniging al honderdvijftien jaar toneelstukken en musicals organiseert en dat tienduizenden bezoekers al die jaren genoten hebben van ons theater was de reden voor het college om onze vereniging op deze wijze te eren.

Wij zijn als bestuur enorm trots op deze erkenning. Niet alleen voor de huidige groep betrokkenen maar vooral ook op de tientallen spelers, decorbouwers, licht- en geluid mensen, medewerkers van theater Orpheus, regisseurs, besturen, sponsoren en alle andere betrokkenen en bezoekers die er mede voor gezorgd hebben dat het ASK-theater al 115 jaar bestaat.

Het ASK-theater, 115 jaar oud maar springlevend. Wij zijn klaar voor de volgende 115 jaar en hopen jullie nog vaak te mogen ontvangen tijdens één van de voorstellingen.

Namens het bestuur,

Mark Brouwer
Voorzitter ASK-theater

Benoeming ereleden, 3-12-’15

Op donderdag 3 december zijn Heleen en Rene de Bruin en Nel Winterink benoemd tot erelid van de vereniging. Deze leden zijn resp. meer dan 30 en meer dan 25 jaar lid van het ASK-theater en hebben zich al die jaren met veel passie ingezet. Als speler hebben Heleen en Nel hun sporen verdiend terwijl Rene zich jaren heeft ingezet als decorbouwer. Sinds ze niet meer op het toneel staan zijn Nel en Heleen nog steeds zeer actief. Wekelijks zijn de dames te vinden bij de decorploeg en verzorgen zij hand- en spandiensten terwijl Rene nog steeds met zaagmachines, hamers en schroevendraaiers in de weer is.
Het bestuur is trots op de bevlogenheid van deze geweldige mensen en heeft daarom besloten ze tot erelid te benoemen.

Het nieuwe ASK-lied!
Nou ja, nieuw… Vernieuwd! Het oude ASK-lied dat jaren gezongen werd voor de voorstelling van het ASK-theater, verdween een aantal jaar geleden. Dit jaar zal het zijn herintrede maken tijdens de voorstellingen van ‘De 99+2 Dalmatiërs’. De muziek is gearrangeerd en ingespeeld door onze eigen Dennis Grefhorst. Ben je inmiddels al nieuwsgierig geworden? Hieronder staat de tekst én de muziek!

Wij kijken er naar uit dat u allen meezingt, straks in het theater!

Het is weer vijf december, dat is een blijde dag.
Dat is een dag van vreugde, van blijde kinderlach.
Dan gaan we op visite bij d’oude A.S.K.
Die zal ons wel trakteren op koek en chocola (x2)!